Have some...LOVE?

Chapter Two

Habang nasa biyahe sakay ng MRT, hindi na maalis ang ngiti sa kanyang mga labi na napagkakamalang baliw kung hindi lamang sa ganda ng kanyang mukha. Panatag na siyang makakapasa sa presentation niya para makapasok sa isang prestiyosong Hotel and Restaurant na matagal na niyang pangarap. Bata pa lang si Jenny ay mahilig na siyang magluto sa tulong ng kanyang magaling na ina, Naituro sa kanya ang iba’t ibang klaseng paraan ng pagluluto at magpasa ng mga sikretong putaheng magagamit niya sa kanyang kurso.

Pagkababa niya sa MRT, lakad-takbo siyang nakipag-unahan sa kapwa pasahero upang huwag maipit sa pila sabay tingin sa relo.

“May oras pa” wika sa sarili habang naglalakad papunta sa may sakayan ng jeep.

Pagpasok pa lamang niya sa pagdadausan ng presentation, bumulaga na agad sa kanya ang elegante at sopistikadong pagkakaayos ng mga kasangkapan at mga gamit sa kusina. Mga kasangkapang hindi maikakailang gawa sa isang may magandang kalidad, mga stainless steel na mga kitchen table at sink na nakamamanghang pagmasdan sa ganda at kintab ng mga ito.

Natuon ang kanyang paningin sa isang lalaking animo’y bagot sa kanyang kinauupuan. Kahit nakabugnot ang kanyang mukha, hindi niya maikakailang ang estranghero ay may magandang mata, makapal na mga kilay na tumugma naman sa kanyang mahahabang pilik mata, matangos na ilong, at labing kay pula at nanghahalina. May kakisigang pangangatawan na tinatago ng pormal na pananamit.

Nang mapansin ng lalaki na nakatitig si Jenny sa kanya ay agad na ngumiti si Jenny ngunit isang ismid lamang ang iniganti ng estranghero at umiwas na ng tingin.

“Hmp! Sungit!,” na napaismid na rin sa inasal ng lalaki.

“Jenny!” sigaw ni Mara nang makita siyang nakatayo at agad na lumapit.

“Bakit ngayon ka lang?’ tanong ni Mara na kanyang kaklase at matalik na kaibigan.

“Ah kasi, uhmm natrapik lang” pagsisinungaling ni Jenny sa kaibigan.

Alam niya kasi na kapag nalaman niyang nahirapan siya sa pageeksperimento at tiyak niyang babatukan lamang siya nito. Si Jenny kasi ang nagaya kay Mara na mag-apply sa trabahong ito. Pumayag naman si Mara para na rin sa kanyang kasiyahan na makasama ang kanyang bestfriend sa trabaho. Ngunit kung tutuusin ay hindi kailangan ni Mara ang trabahong ito dahil bukod sa nakaririwasa siya sa buhay ay may nagaantay sa kanyang mana na matagal ng ibinigay sa kanya ngunit tumatangging kunin.

“Ilang minuto na lang at magsisimula na” wika ni Mara habang hinahatak si Jenny papunta sa mesang inihanda para kay Jenny.

“Teka, nakita mo ba yung lalaki dun” turo ni Jenny sa lugar kung saan niya ang isnaberong lalaki.

“Saan?”

“Nandyan lang yan” sabi ni Jenny na nagtaka sa biglang pagkawala ng lalaki.

“Hay nako! ‘wag nga muna lalaki ang atupagin mo” pabiro ni Mara sa kaibigan.

“Pero nandyan talaga yung lalaki, inisnab nga ko e”

“Si Jenny Smith inisnab?!” patawang komento ni Mara.

“Ewan ko ba dun sa kung sino man yun”

“Ayusin mo na nga lang yang mga gagamitin mo”.

“Sabi ko nga” wika ni Jenny at nagsimulang ayusin ang mga gagamitin.

“Maari na kayong magsimula” wika ng facilitator matapos ang ilang minuto at sabay-sabay na nagsimula ang lahat ng aplikante.